همانطور که برای سریال The Boys و اسپینآفش تبدیل به یک سنت شده، فصل دوم Gen V نیز با انتشار سه قسمت اول به Prime Video بازگشته است. خوشبختانه این رویکرد برای فصل دوم هم انتخاب شده است. با وجود اینکه سریال همچنان سرگرمکننده است، اما در قسمتهای ابتدایی فصل جدید، مقداری از پویایی خود را از دست میدهد، چرا که برخی از نتایج پایان فصل اول نادیده گرفته شده و به فرمول سنتی “کالج ابرقهرمانی” بازمیگردد. با این حال، هنوز هم نکات مثبت زیادی در آن وجود دارد.
پایان فصل اول نوید لحنی کاملاً متفاوت را میداد، چرا که ماری (با بازی جاز سینکلر)، آندره (با بازی چنس پِردومو)، جردن (با بازی لاندن ثور و درک لو)، و اِما (با بازی لیزی برادوی) در یک مرکز وات (Vought) زندانی شده بودند، در حالی که سَم (با بازی آسا گِرمَن) و کِیت (با بازی مدی فیلیپس) به عنوان قهرمانان ناخواسته کشتار دانشگاه گودولکین شناخته شدند. اما اولین اقدام فصل دوم، به نوعی بازگرداندن شرایط به حالت عادی است. به محض آزاد شدن جردن و اِما، آنها به دانشگاه گاد یو (God U) بازمیگردند تا دوباره ثبتنام کنند. حتی ماری که پیش از این فرار کرده بود، در این قسمتها مسیر کوتاهی را طی میکند و در نهایت او نیز به مدرسه بازمیگردد.
آیا این بازگشت به وضعیت قبلی اجتنابناپذیر بود؟ احتمالاً. آیا باید اتفاق میافتاد؟ نمیتوان با قاطعیت گفت، اما به هر حال، این تغییر نیازمند تطبیقپذیری است. بازگشت به فرمت کالج، پویایی روایی اولیه سریال را از بین میبرد و مدتی طول میکشد تا در این قسمتهای اولیه دوباره این پویایی ساخته شود. فصل اول با زندانی کردن ماری و دوستانش توسط وات، نوید چیزی متفاوت را میداد، اما فصل دوم – حداقل در این مرحله – به نظر نمیرسد قصد داشته باشد به طور کامل آن را به سرانجام برساند. البته بازگشت ماری به مدرسه با یک همکاری کوتاه با اِرین موریارتی در نقش اِستارلایت توجیه میشود، اما با این وجود، دوست داشتم سریال بیشتر بر روی فاز فراری بودن او تمرکز کند.
با این حال، یک نقطه قوت بزرگ در این میان وجود دارد. بازگشت به دانشگاه گاد یو به سریال اجازه میدهد تا به شدت بر روی هامیش لینکلیتر در نقش دین سایفر، رئیس جدید کالج، تمرکز کند. پس از افشای هویت و کشته شدن بیرحمانه رئیس قبلی در فصل اول، سایفر وارد میشود تا عصر جدیدی را برای دانشگاه آغاز کند، دورهای که در آن انسانها شهروندان درجه دو محسوب میشوند. سریالهای The Boys و Gen V هیچگاه در نقد و تمسخر فضای سیاسی فعلی خجالت نکشیدهاند، اما در اینجا به نظر میرسد Gen V کمی از زمان خود جلوتر است. با توجه به اینکه دانشگاههای دنیای واقعی آمریکا در حال تسلیم شدن در برابر دولت ترامپ و سرکوب آزادی بیان هستند، تماشای سریالی که در آن یک رئیس کالج دانشگاه را قرنطینه میکند و شعار #MakeAmericaSuperAgain را سر میدهد، کمی وحشتناک به نظر میرسد.
تماشای خود شخصیت سایفر بسیار لذتبخش است. همانطور که در نقد کامل فصل دوم خود گفتم، او به راحتی بهترین شرور این فرنچایز بعد از هوملندر است. این موضوع حتی در این سه قسمت اولیه نیز به وضوح مشخص است. لینکلیتر ترکیبی منحصر به فرد از جذابیت و شرارت محض را به این نقش میآورد. از همان ابتدا مشخص است که سایفر از لحاظ ذهنی کاملاً سالم نیست (آیا کسی در این دنیا سالم است؟)، و این موضوع در صحنه پرتنش و هیجانانگیزی که تقریباً تنها دست باقیمانده کیت را مایع میکند، بیشتر آشکار میشود. همچنین، سایفر، همانطور که از نامش پیداست (Cipher به معنی رمز)، یک معمای واقعی است. اطلاعات ما در مورد پیشینه، قدرت و اهداف واقعی او بسیار کم است و این موضوع فضای زیادی برای افشای نکات بزرگ در ادامه فصل دوم باقی میگذارد.
بازیگران و مرگ چنس پِردومو
شاید پویایی داستان در این قسمتهای اولیه کند باشد، اما نمیتوان از بازیگران اصلی ایراد گرفت. اِما با بازی برادوی به راحتی شخصیت برجسته این بخش است، چرا که او هم جذابیت سرزنده و هم حس ترحم را به نمایش میگذارد. اما اکثر بازیگران اصلی فرصت درخشش پیدا میکنند. فیلیپس نیز به عنوان کِیت شایسته تمجید زیادی است. با توجه به جایی که این شخصیت در پایان فصل اول قرار داشت، متنفر بودن از او آسان بود، اما فیلیپس کمک میکند تا ما همچنان با کیت و موقعیت بسیار حساسش همدردی کنیم. اگر این وضعیت، پیروزی کیت باشد، نمیدانم شکست او چه شکلی خواهد بود. تنها سَم با بازی گرمن کمی از بقیه عقب میماند، چرا که زمان کمتری برای حضور در صفحه نمایش دارد.
رویکرد محترمانه به یک ضایعه
در نهایت، لازم است به نحوه برخورد فصل دوم با وضعیت چنس پِردومو اشاره کرد. پردومو در سال ۲۰۲۴ در حین سفر برای فیلمبرداری فصل دوم درگذشت، و تیم سازنده Gen V مجبور شد تولید را متوقف کرده و شخصیت آندره را از سریال حذف کند. راهحل آنها این است که فاش میکنند آندره در یک تلاش قهرمانانه برای فرار از مرکز وات در گذشته مرده است. با توجه به شرایط، این یک راهحل بسیار هوشمندانه است. ترجیح میدهم آندره به صورت محترمانه از سریال خارج شود تا اینکه یک بازیگر دیگر جایگزین او شود، و این راهحل حداقل با داستان فرعی آندره و پدرش، پولاریتی (با بازی شان پاتریک توماس)، که با ماهیت کشنده قدرتهایشان دست و پنجه نرم میکردند، همخوانی دارد.
در همین راستا، مرگ آندره به پولاریتی اجازه میدهد تا نقش بزرگتری در فصل دوم ایفا کند. پولاریتی اکنون یک پدر داغدیده است که به دنبال انتقام از دانشگاه گاد یو و رئیس بیرحم جدیدش است. توماس تصویری جذاب از پدری در سوگ پسرش ارائه میدهد، اما فضایی برای شوخطبعی نیز وجود دارد، زیرا او به ناچار با اِما که تحت تأثیر مواد مخدر قرار دارد، برای یک مأموریت سرقت پرمخاطره همراه میشود. چه کسی فکر میکرد این دو نفر اینقدر خوب با هم جور در بیایند؟
جمعبندی
اصول اولیه Gen V همچنان قوی است، اما این سریال در شروع فصل دوم کمی لنگ میزند. پایان فصل اول نوید یک تغییر بزرگ در وضعیت را میداد، اما این سه قسمت به سرعت با بازگرداندن ماری، اِما و جردن به محوطه دانشگاه گاد یو، آن تغییر را خنثی میکنند. خوشبختانه، سریال یک برگ برنده جدید به شکل دین سایفر، این شخصیت شرور و دلربا، دارد که به راحتی یکی از جذابترین شرورهای دنیای The Boys است. شاید مدتی طول بکشد تا سریال دوباره پویایی خود را بازسازی کند، اما این سه قسمت همچنان به عنوان یک پایه محکم برای ادامه فصل عمل میکنند.
نظرات کاربران