چرا «پاور اسکیلینگ» در وان پیس کاملاً بیمعنی است؟
یکی از بحثهای همیشگی در میان طرفداران انیمههای شونن، بهخصوص سریهای مبارزهمحور، پاور اسکیلینگ یا همان رتبهبندی قدرت شخصیتهاست. وان پیس هم از این قاعده مستثنی نیست. طرفداران بارها تلاش کردهاند تا زنجیرهی قدرت را مشخص کنند؛ از اینکه چه کسی قویتر است تا اینکه چه کسی در نبردی رو در رو پیروز میشود. این بحثها سرگرمکنندهاند و جامعهی هواداری را زنده نگه میدارند، اما در نهایت اگر بخواهیم صادق باشیم، چنین مقایسههایی در دنیای وان پیس بیفایدهاند.
دلیلش ساده است: سیستم قدرت در این اثر همیشه در حال تغییر است، سلسلهمراتب قدرت ناشناخته باقی مانده و ایچیرو اودا در نهایت هرچه برای داستان لازم باشد را مینویسد، نه صرفاً اینکه شَنکس قویتر از میهوک است یا برعکس. بهجای این نگاه سطحی، بهتر است تمرکز روی اصل ماجرا باشد: ماجراجویی شگفتانگیز برای رسیدن به گنج افسانهای و تحقق رؤیاها.
میوههای شیطانی و هاگی: سیستم قدرتی همیشه در تغییر
وان پیس بیش از هر چیز با میوههای شیطانی (Devil Fruits) شناخته میشود. این میوهها تواناییهای عجیب و خارقالعادهای میبخشند، اما بهای آن محرومیت از شناکردن است. همین تنوع باعث میشود که هر نبردی حالتی شبیه به سنگ، کاغذ، قیچی پیدا کند؛ جایی که برتری صرفاً به قدرت خام یا مهارت بستگی ندارد.
پس از تایماسکیپ بود که مفهوم هاکی بهطور جدی وارد داستان شد؛ سه نوع «مشاهده»، «تسلیحاتی» و «سلطهگری» جایگاه شخصیتها را کاملاً تغییر داد. بسیاری از کسانی که پیشتر بهعنوان مبارزان قدرتمند شناخته میشدند، ناگهان ضعیف بهنظر رسیدند چون استفادهی چندانی از هاکی نداشتند.
با نمایش برتری هاکی در آرک وانو، قدرتها دوباره دگرگون شدند. همین تغییرات مداوم نشان میدهد تا زمانی که سریال به پایان نرسد و قواعد نهایی آشکار نشود، رتبهبندی شخصیتها صرفاً یک بازی بینتیجه است.
صعود و سقوط جنگجویان «برتر» در وان پیس
جهان وان پیس پر از شخصیتهای مرموز و ناشناخته است. نمونهی بارزش Rocks D. Xebec که تازه در سالهای اخیر بخشی از اهمیت تاریخیاش روشن شد. یا شخصیتهایی مثل ایم و God Knights که بهطور کامل سطح جدیدی از قدرت را معرفی کردند. اینها نشان میدهد که جایگاه «برترینها» در این دنیا هیچوقت ثابت نیست.
وقتی سرافیمها معرفی شدند، سیستم شیشیبوکای (Warlords) فروپاشید. با سقوط کایدو و بیگ مام، لوفی و حتی باگی به یونکو تبدیل شدند. درحالیکه طرفداران انتظار دیگری از Kid و Law داشتند، اودا نشان داد که حتی قویترینها هم میتوانند بهسادگی سقوط کنند؛ مثل جایی که شَنکس کید را با یک ضربه شکست داد یا لاف زدنهای لاو که مقابل بلکبرد رنگ باخت.
علاوه بر این، هنوز کسانی مثل دراگون یا میهوک را ندیدهایم که تمام توانشان را نشان دهند؛ شخصیتهایی که میتوانند هر رتبهبندی طرفداران را بهکلی زیر و رو کنند.
قلب واقعی وان پیس: ماجراجویی
اگرچه مبارزات در وان پیس مهم هستند، اما اصل ماجرا چیز دیگری است: ماجراجویی.
آنچه مخاطبان را برای بیش از هزار قسمت پای سری نگه داشته، صرفاً نبردها نیست، بلکه دنیاسازی عظیم، رمز و رازهای تاریخی و رؤیاهایی است که کاراکترها برای رسیدن به آن تلاش میکنند.
شخصیتهایی مانند نامی، چوپر و اوسُپ شاید از نظر قدرت رزمی جزو «برترینها» نباشند، اما هر کدام به شکل خاص خود میدرخشند و ارزش حضورشان در داستان غیرقابل انکار است. در واقع، مبارزات صرفاً پل عبوری هستند برای رسیدن به مرحلهی بعدی ماجراجویی.
جادوی وان پیس در کشف و تجربه است؛ گویی مخاطب همزمان با خدمهی کلاهحصیری وارد سفر میشود. به همین دلیل است که نظریهپردازیها و حدسهای عجیبوغریب همیشه جذابتر و پربارتر از بحثهای بیپایان درباره اینکه چه کسی قویتر است، خواهند بود.
نظرات کاربران