کتاب آبشوران مجموعهایست از ۱۲ داستان کوتاه نوشتهٔ «علیاشرف درویشیان» که نخستین بار در سال ۱۳۵۳ منتشر شد. این داستانها نیز چون سایر آثار نویسنده، با رویکردی واقعگرایانه تألیف شدهاند و درویشیان سعی کرده تا به شیوهٔ همیشگی خود، با تمرکز بر زندگی آدمهای فرودست و حاشیهای اجتماع، نوعی نقد سیاسی/اجتماعی را نیز در پس داستانهای خود ارائه کند. در این کتاب معضلات طبقهٔ پرولتاریای ایران در دوران حکومت شاهنشاهی بازنمایی میشود. نویسنده در بسیاری از آثارش از جمله در آبشوران، به بازنویسی زندگی خودش میپردازد. کتاب «آبشوران» در سالهای پیش از انقلاب، نخستین بار، با نام مستعار «لطیف تلخستانی» به عنوان نویسنده منتشر شده است. فقر در دنیای این داستانها یک موقعیت است. موقعیتی که شخصیتهای داستان محکوم به زندگی در آن هستند و نمیتوانند از آن فرار کنند. مرگ برای این آدمها فرار به جایی است که گرچه نمیدانیم، اما احساس میکنیم نمیتواند از این جایی که هستند بدتر باشد.
نظرات کاربران