موفقیت خیرهکننده «Demon Slayer: Infinity Castle» که ابرقهرمانهای هالیوود حسرتش را میخورند
سالهاست که فیلمهای ابرقهرمانی هالیوود گیشههای جهان را تسخیر کردهاند، اما حالا Demon Slayer: Infinity Castle معادله را بر هم زده—بهخصوص در شرق آسیا. آمار پیشفروش بلیت این انیمه به حدی بالاست که با دوران اوج مارول برابری میکند و تقاضا برای بلیت به شکلی بیسابقه بالا رفته است. در کشورهایی مثل هنگکنگ، شور و شوق طرفداران یادآور روزهای شلوغ Avengers: Endgame شده است.
شاید شگفتانگیزتر این باشد که این فیلم، بر اساس مانگایی ساخته شده که سالها پیش به پایان رسیده، اما همچنان توانسته هیجانی فراتر از بیشتر فیلمهای بزرگ آمریکایی ایجاد کند. جالب اینکه، این بار نه ژاپن، بلکه تایوان و هنگکنگ در مرکز موج رسانهای قرار دارند و Demon Slayer را به یک پدیده بینالمللی تبدیل کردهاند. بر خلاف بسیاری از آثار ابرقهرمانی اخیر که گرفتار فرسودگی فرنچایزی شدهاند، این موفقیت حاصل وفاداری خالص طرفداران است.
هجوم بیسابقه تماشاگران در شرق آسیا
Infinity Castle در مرحله پیشفروش، رکوردهای عظیمی ثبت کرده و پیشبینی میشود بیش از ۱۰ میلیارد ین (حدود ۷۰ میلیون دلار) فروش داشته باشد. در هنگکنگ، تمام سانسها پیش از اکران رسمی به طور کامل فروخته شدهاند. صفهای خرید بلیت در برخی مراکز خرید، کل طبقات را در بر گرفته و حتی کشورهای همسایه را هم به واکنش واداشته است. موفقیت عظیم این فیلم، باعث شده حتی چین با وجود موانع همیشگی، برنامه اکرانش را جدیتر بررسی کند.
درسی برای هالیوود
درسی برای هالیوودآنچه این موفقیت را متمایز میکند، غیبت تبلیغات پرهزینه و کمپینهای سنگین هالیوودی است. Infinity Castle بدون اتکای افراطی به بازاریابی، تنها با قدرت داستانگویی و ارتباط عاطفی با مخاطب به این جایگاه رسیده. در تایوان، رسانهها شور و هیجان بیشتری نسبت به خود ژاپن ایجاد کردهاند و این موج فرامرزی، جایگاه فرهنگی و احساسی اثر را تقویت کرده است.
فراتر از رکوردشکنی
موفقیت Demon Slayer: Infinity Castle فقط به آمار فروش خلاصه نمیشود؛ این فیلم نشان میدهد که وقتی داستانگویی در اولویت قرار گیرد، ژانر یا مدیوم اهمیت چندانی ندارد. این اثر، ماشین ابرقهرمانی غرب را با یک حقیقت ساده به چالش کشیده است: عشق واقعی مخاطب خریدنی نیست—باید آن را به دست آورد.
نظرات کاربران