داستان واقعی که الهام بخش کشتار اره برقی تگزاس بود

کشتار با اره برقی در تگزاس: توضیح داستان واقعی پشت فیلم

تماشاچیان کشتار با اره برقی در تگزاس را می‌توان به خاطر دور شدن از این فیلم ترسناک نمادین با این فکر که بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است، بخشید. این باور به خاطر روایت ابتدایی فیلم است که کشتار را به عنوان “یکی از عجیب‌ترین جنایات در تاریخ آمریکا” معرفی می‌کند. این تصمیم یک ترفند عمدی از سوی توبی هوپر، کارگردان فیلم، به عنوان یک تاکتیک بازاریابی برای جذب مخاطب بیشتر از طریق داستان‌های ترسناک شبانه‌نشینی بوده است. او همچنین می‌خواست با اطلاعات گمراه‌کننده‌ی روایت فیلم، به بحث‌های فرهنگی و سیاسی آن دوره که شامل فریب دولت نسبت به مردم در دهه‌ی ۱۹۷۰ می‌شد، پاسخ دهد.

با وجود القای فیلم مبنی بر اینکه کشتار با اره برقی در تگزاس یک داستان واقعی است و رویدادها حقیقتا اتفاق افتاده‌اند، همانطور که در اکثر افسانه‌ها وجود دارد، در این فیلم هم ذره‌هایی از حقیقت نهفته است. مفهوم کلی کشتار با اره برقی در تگزاس از جنایات واقعی تکان‌دهنده‌ای که در دوران پس از جنگ در آمریکا و همزمان با ظهور اخبار سراسری و جنجالی پدید آمد، نشأت گرفت. هوپر به یاد می‌آورد که دستگیری و اعمال وحشتناک المر وین هنلی، قاتل سریالی محکوم‌شده، را از تلویزیون‌های سن آنتونیو تماشا می‌کرد، و از آن برای خلق خانواده روانی به تصویر کشیده شده در فیلم الهام گرفت.

با این حال، بزرگترین الهام‌بخش رویدادهای کشتار با اره برقی در تگزاس، داستان قاتل سریالی اد گین است که جنایات او در دهه‌ی ۱۹۵۰ کل یک ملت را شوکه کرد. گین که به عنوان “غول پلینفیلد” شناخته می‌شد، سابقه‌ی پوشیدن لباس زنانه و مثله کردن اجساد را داشت، که شباهت‌های آشکاری را با شخصیت نهایی لدر فیس نشان می‌دهد. گین همچنین جسدها را از گورستان‌های محلی نبش قبر می‌کرد، از استخوان و پوست آن‌ها جام و یادگاری درست می‌کرد و به کشتن حداقل دو زن اعتراف کرد.

لدر فیس، درست مثل گین که الهام‌بخش شخصیت نورمن بیتس در فیلم روانی هم بود، علاقه‌ای به پوشیدن لباس زنانه و مثله کردن بدن‌ها دارد و در عین حال از ضریب هوشی پایینی برخوردار است که با قاتل سریالی واقعی مطابقت دارد. پوشیدن پوست دیگران توسط چرم‌چهره نه تنها برای افزودن سطحی از رمز و راز به یک قاتل بی‌چهره در نظر گرفته شده است، بلکه تقلیدی از جنایات منزجرکننده‌ی یک قاتل سریالی بدنام است.

این حس فراگیر که کشتار با اره برقی در تگزاس یک داستان واقعی است، به دلیل نمونه‌های جرم واقعی که استفاده می‌کند، فیلم را به یک موفقیت بی‌چون و چرا تبدیل کرد و منجر به خلق یک فرنچایز ترسناک نمادین و فوق‌العاده محبوب شد که بیش از پنج دهه ادامه دارد.