در دنیای وسیع و پررمزوراز One Piece، همیشه شخصیتهایی مثل لوفی، شانکس، گول.دی.راجر یا حتی راکس دی. زبک بهعنوان ستونهای اصلی داستان در نظر گرفته شدهاند. اما آخرین فصلهای مانگا، واقعیتی را آشکار کردهاند که کمتر کسی انتظارش را داشت: مهمترین شخصیت در کل تاریخ وان پیس نه لوفی است، نه راجر، بلکه بارثولومیو کوما است — مردی که از بردگی به قهرمانی جهانی رسید و بیآنکه بخواهد، مسیر کل داستان را تغییر داد.
از بردگی تا پادشاهی؛ مردی که انقلاب را ساخت
کوما از نژاد نادر «باکنیر» بود؛ قومی که بهدلیل تبعیض نژادی و طبقاتی تقریباً نابود شدند. او کودکی خود را بهعنوان بردهی اژدهایان آسمانی گذراند و در جهانی غرق در ظلم، تنها پناهش ایمان به خدای آزادی، نیکا، بود. همین باور باعث شد تا در بزرگسالی با مانکی دی. دراگون و ایوانکوف همراه شود و هستهی اولیهی ارتش انقلابی را بنا کند — سازمانی که بعدها بزرگترین تهدید برای حکومت جهانی شد.
اما سرنوشت برایش مسیر سادهای ننوشت. کوما پادشاه کشوری کوچک شد، پدر یک دختر (بونی) که بعدها از «سوپرنوا»های نسل بد شهرت یافت، و در نهایت به یکی از شیچیبوکایها (دریاسالاران منتخب) تبدیل شد. او در ظاهر یکی از خدمتگزاران دولت جهانی بود، اما در واقع مهرهای دوچهره بود که در سایه، زندگی بسیاری از قهرمانان را نجات داد — از جمله خود لوفی و خدمهی تاپهت.
فداکاری جاودان؛ تراژدی انسانیت
در آرک «اگهد» و بهویژه در فلشبک گذشتهی کوما، اودا پرده از زندگی فاجعهبار او برداشت. کودکی برده، ایمان به آزادی، فداکاری برای مردم، و در نهایت تسلیم شدن در برابر دولت جهانی تا به ماشین زندهی جنگی (پاسیفیستا) تبدیل شود. کوما همهچیزش را از دست داد: حافظه، بدن، و هویت — اما حتی در قالب یک موجود بیجان، همچنان از لوفی و یارانش محافظت کرد.
با اینحال، کوما تنها ناجی نبود؛ او به شکلی ناخواسته عامل زایش بسیاری از فجایع دنیای وان پیس نیز شد. در فلشبک «گاد ولی»، با استفاده از میوهی قدرتش (Paw-Paw Fruit) توانست جان بسیاری را نجات دهد، اما یکی از آن نجاتیافتگان مارشال دی. تیچ (بلکبیرد) بود. به همین دلیل، او بهشکلی غیرمستقیم در زنجیرهای از فجایع نقش داشت: مرگ ایـس، سقوط وایتبرد، آزاد شدن زندانیان ایمپلداون، حتی صعود باگی به مقام یونکو.
کوما تجسم فلسفهی سیاسی وان پیس
وان پیس همیشه ریشهای سیاسی و انقلابی داشته — داستانی دربارهی آزادی، نابرابری، و جنگ علیه نظم فاسد. و اگر لوفی نماد عمل و شور آزادی است، کوما نماد رنج و فداکاری در مسیر آن است. او از دل تبعیض طبقاتی و بردگی برخاست، اما نه برای انتقام، بلکه برای امید. او بهمعنای واقعی کلمه «انسانیت فشردهشده» در دنیای وان پیس است؛ قهرمانی که حتی پس از مرگ ذهن و ارادهاش، به مبارزه ادامه میدهد.
همین ویژگیهاست که باعث شده بسیاری از تحلیلگران معتقد باشند:
«بارثولومیو کوما نه تنها یکی از پیچیدهترین و انسانیترین شخصیتهای وان پیس است، بلکه احتمالاً ستون اصلی روایت در پایان نهایی داستان خواهد بود.»
آیندهی کوما در آرک الباف
با نزدیک شدن به آرک الباف و احتمال بازگشت انسانیت کوما، پیشبینی میشود که نقش او از همیشه پررنگتر شود. اگر اودا تصمیم بگیرد رؤیای دیرینهی کوما — جهانی آزاد برای دخترش و تمام انسانها — را به واقعیت بدل کند، او نهتنها قهرمان داستان، بلکه روح زندهی ایدهی «وان پیس» خواهد بود.
جمعبندی: قهرمانی خاموش که همهچیز را به حرکت درآورد
در دنیایی که قدرت و شهرت حرف اول را میزنند، کوما نشان داد که بزرگی واقعی در رنج و فداکاری است. او نه تاج دارد، نه خدم و حشم، اما اگر لحظهای او را از تاریخ وان پیس حذف کنیم، کل زنجیرهی اتفاقات فرو میپاشد. شاید وقتش رسیده بپذیریم که «مهمترین شخصیت وان پیس»، همان مردی است که همه فراموشش کردند.
نظرات کاربران